.......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... .......................................................... ....................................................................................................................
قافیه های غزل ذهن شیدای کوچولو
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 26 اردیبهشت 1391 توسط کوچولو
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 19 اردیبهشت 1391 توسط کوچولو
شرابی تلخ میخواهم که مرد افکن بود زورش
که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش.......
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 4 اردیبهشت 1391 توسط کوچولو
پشت دریاها شهریست، که همه در آرزوی آنیم، از ابتدار تولد، تا انتهای مرگ.
هر روز میریم و میریم و میریم.........و نمیرسیم.
چرا ؟
چون نمیدونم اون شهری که پشت دریاست چی هست.
برای بعضیها پول، برای بعضیها شهرت برای بعضیها قدرت، برای بعضیها عشق، برای بعضیها گناه.....
برای خدا، ما./
امضا: کوچولو فور اور ! koochooloo for ever
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 31 فروردین 1391 توسط کوچولو
حسین پناهی
كورتاژ
ما آبستنیم
در اندرون ِ ما
كودكی پیوسته زار می زند
در رستوران ها
در اجلاسیه ها
در تخت خواب ها.
گاهی كه خیلی جدی می شویم
در بحث ها و مجادله ها
دستان كوچكی از درون
دل و روده ی ما را چنگ می زند
گلیم حرف باف شاعران
به پشیزی نمی ارزد
تلخ می شود دهان روح
به وقت بیان حرف های بی معنی
كتمان كنید چون عروسان ِ نو شكم ِ بی خدا
اما این یكی جز با مرگ زائو كورتاژ نمی شود
كورتاژ
ما آبستنیم
در اندرون ِ ما
كودكی پیوسته زار می زند
در رستوران ها
در اجلاسیه ها
در تخت خواب ها.
گاهی كه خیلی جدی می شویم
در بحث ها و مجادله ها
دستان كوچكی از درون
دل و روده ی ما را چنگ می زند
گلیم حرف باف شاعران
به پشیزی نمی ارزد
تلخ می شود دهان روح
به وقت بیان حرف های بی معنی
كتمان كنید چون عروسان ِ نو شكم ِ بی خدا
اما این یكی جز با مرگ زائو كورتاژ نمی شود
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 22 فروردین 1391 توسط کوچولو